વનમહીં વિહરતાં -દિલીપ ગજજર


dscf3879

નમહીં વિહરતાં ધીમે ધીમે તુજ પગલાં પગલાં જડે

આભ ધરતી વૃક્ષ રસ્તે સ્થિરતા નજરે ચડે 

માનવી આકુળ વ્યાકુળ ભાગતો જોવા મળે 

બુદ્ધસમ બીડેલ નયનો આજ ક્યાં નજરે ચડે 

ભાન પણ થોડું રહે થોડી મળે જો પ્રેરણા 

શબ્દની સુરા ચડાવી કેટલા ડગ લડખડે 

સાવ સીધા માનવી ઉપદેશ કેવા આદરે 

સંપત્તિ મુકી ચરણ તે આચરણ ચૂકી પડે 

કાળ ઉપર નામ લખતા માનપત્રો મેળવી 

કોઈપણ યશવંત આખર નાશવંત થઈને પડે 

પ્રેમપંથે ગીત ગઝ્લે ચિત્ત ઘાયલ થઈ મરે 

આ કવિ તો માથા સાટે શબ્દની સામે લડે 

પેટ કરતાં અન્ન ઝાઝુ નાખતાં ગટરોમહીં 

તેમને ક્યાંથી ખબર કે અન્નવિણ લાખો રડે 

આ જ મારગ, આ જ કર્મો, આ જ સાચો ધર્મ છે

‘હું’ જ બીજો ના જ તે પાંચે, ‘જ ‘કારે આથડે 

કોણ છે નિષ્કામ કર્મો, જ્ઞાન, ભક્તિ આચરે 

કહેજે ‘દિલીપ’ને ગર વિરલો કોઈ જડે  


-દિલીપ ગજજર, લેસ્ટર

 (ગઝલ સંગ્રહ ‘અંતરદીપ’માંથી )

Advertisements

4 thoughts on “વનમહીં વિહરતાં -દિલીપ ગજજર

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s