‘મહેકતું ગુજરાત’ Audio

પ્રિય મિત્રો, આપની સમક્ષ ગુજરાતના 52 મા સ્થાપના દિને વિશેષ

કવિ મિત્ર  શ્રી રમેશભાઈ ‘આકાશદીપ’ની  ’મહેકતું ગુજરાત’ રચના રજુ કરતા આનંદ થાય છે

ગાજે મેહૂલીઓ ને  સાવજની દહાડ,

 જાણજો એજ મારું વતન ગુજરાત’

રજૂઆત- ચેતુ ઘીયા  શાહ

ગાયકો- દિલીપ ગજજર  અને રોશની શેલત (અમદાવાદ )

સંગીતકાર- નારાયણ ખરે, અમદાવાદ, ગુજરાત

આપના પ્રતિભાવ આવકાર્ય

મિત્ર બનતા હોય છે

Image by DG

मा रोदि ही / રડો નહી -વેદ

 

પારકા પણ મિત્ર બનતા હોય  છે

સ્વજનો બસ શત્રુ ઠરતા હોય છે

            કોઈની ચપટી દુઆ પણ ખાસ  છે

          પોતીકા ચુટલી જ ખણતા હોય છે

કોઈ  કઈ  ને  કૈક  છો  કહ્યા  કરે

નાખુદા તો માર્ગ કહેતા હોય છે

            મેલી ચાદર કોણ  ધોવા  ઇચ્છતું ?

          કંઈ કુટિલતા જાળ વણતા હોય છે

કોણ  તારાં  નામની  માળા  જપે  ?

સ્વાર્થના મણકાઓ ગણતાં હોય છે

           જ્યાં મહેકતા બાગથી ખુશબો ઉઠી

         જીવતાજી  કૈક  બળતા  હોય   છે

જે અભિષેક ઇશનો લે ઓળખી

પ્રેમના પ્રવાહે ન્હાતા  હોય  છે

          એક બે સપના બચ્યા જે આંખમાં 

          ધૂળમાં   રગદોળી  દેતા  હોય  છે

સ્વાર્થવિણ કઈ કાર્ય કે ના પ્યાર દે

તે  પ્રભુને  ફૂલ  ધરતા  હોય  છે

            ભેટ પામ્યા જે પરમના કાવ્યની

          હરપળે તહેવાર કરતા હોય  છે

વેદ કહેતા બાળકો, मा रोदि ही

અજ્ઞબાળક ખુબ રડતા  હોય  છે

           હા દિલીપ, સંસારના સાક્ષી થતા

          સુખદુઃખના ખેલ જોતા હોય  છે

દિલીપ ગજજર 

1/4/13 લેસ્ટર

मदभावो मानसा जाता

मदभावो मानसा जाता एषाम  लोक ईमां  प्रजा :

 ગઝલ :-

હૈયે હૈયે લાગણીનાં સાત સાગર ઘૂઘવે

ઓટભરતી વૃત્તિનાં મોજાં  ઉછળતાં  સૂચવે

સો શરદ જાણે વિતી દિલ આજ ઝૂમી ઉઠીયું 

લાગણીના બાગમાં એક ફૂલ ખીલી ઉઠીયું 

પ્રેમની એક ડાળ જ્યાં પંખીનું મીઠું ગાન છે

પ્રેમના  પરિવારમાં ક્યા માનવી અપમાન  છે

સૃષ્ટિ માં સરવાને સારું સૌનું સરખું સ્થાન હો  !

સર્વ સર્જન સાથ સર્જકનું સદા સન્માન હો   !

નિજના દુર્ગુણ શું દર્પણ નથી દર્શાવતો ?

કોઇપણ  સત્કાર્યમાં  ઉત્સાહ  કાં ન આવતો ?

ધર્મ જ્યાં બાધા નથી ત્યાં  કોઇપણ નફરત નથી

માનવી ને  કેમ બનવા માનવી  ફુરસત નથી

ખુલશે નાં લોભના ભંડારીઓનાં  બારણાં

કામ ક્રોધ ને નર્ક ના ખુલ્લાં જ અંતે બારણાં

પ્રેમ કરવાના  ગુના પણ માફ તેને ના કર્યા

પ્રેમીઓ જાલિમ જગતથી  કોઈ દિવસ નાં ડર્યા

છીછરાં  પ્રતિબંબમાં  સંબંધનાં સૌ  ચિત્ર છે

જો મળો તો મિત્ર છે  જો ના મળો તો શત્રુ છે

સૃષ્ટિ તેની જોવા દિવ્ય દૃષ્ટિ લો દિલીપજી 

સારઅસાર ના સાધિયો તો ભરખી લેશે કાળજી

-દિલીપ ગજજર,લેસ્ટર

18/2/2013

પાંખ આપી આભને વિસ્તારતો તે પ્રેમ છે

 

મિત્રો રજુ કરું છું,મારી લીધેલ તસ્વીર સાથે

सा तू परम प्रेमरूपा/ સહજ અભિવ્યક્તિ

પાંખ આપી આભને વિસ્તારતો તે પ્રેમ છે 

આંખ આપી નવજીવન દર્શાવતો તે પ્રેમ છે 

આદમીમાં આદમિયત લાવતો તે પ્રેમ છે

દીવડા   કારુણ્યનાં  પ્રગટાવતો તે પ્રેમ છે

અંતરે આનંદ અવિરત આપતો તે પ્રેમ છે

ખાલીપો ના માલીપા અકળાવતો તે પ્રેમ છે

સુર સારેગામાના આલાપતો તે પ્રેમ છે

ગીત ગઈ સૌના દિલ ડોલાવતો તે પ્રેમ છે

તાર અંતરવીણા ના ઝંકારતો તે પ્રેમ છે

ધાઈ અક્ષરની જ માળા જાપતો તે પ્રેમ છે

સર્વનું ચાહે  ભલું ના શાપતો તે પ્રેમ છે

નામ મનગમતું સદા દોહરાવતો તે પ્રેમ છે

નામ તેનું સ્નો ઉપર આલેખતો તે પ્રેમ છે

જાતને સૌથી પ્રથમ જે ચાહતો તે પ્રેમ છે

અન્ય ને નજરોથી ના ઉતારતો તે પ્રેમ છે

જિંદગીના પુષ્પને  ખીલાવતો તે પ્રેમ છે

ભેદભાવો  સરહદોને તોડતો તે પ્રેમ છે

ખુશ્બુ ચારિત્ર્ય ની મહેકાવતો તે પ્રેમ છે

આજ કે ના કાલગણના પુરતો તે પ્રેમ છે

કોઈ પણ કારણ વગર જે થઈ  જતો  તે પ્રેમ છે

ચેતનાને  સત્વ થી  અજવાળતો તે પ્રેમ છે

પ્રેમીના પ્રતિસાદ દઈ  વર્ષાવતો તે પ્રેમ છે

ચેહરાની આભા થઇ ચમકાવતો તે પ્રેમ છે

અક્ષરી આકાશને અજવાળતો તે પ્રેમ છે

મૌન માં મુખરિત થઈને બોલતો  તે પ્રેમ છે

આજીવન ઝળહળ થઇ પ્રકાશતો તે પ્રેમ છે

સૂર્યની તેજસ્વીતાને આંજતો  તે પ્રેમ છે

ચાંદની શીતળતા  હૃદયે ધારતો તે પ્રેમ છે

શાપતો તરછોડતો ના આપતો તે પ્રેમ છે

માપતો ના કાપતો ના  જોડતો તે પ્રેમ છે

દર્પણે દિલના હમેશા ઝંખતો તે પ્રેમ છે

 પુજતો ને પોષતો સંભાળતો તે પ્રેમ  છે

જે કરુણાભીની નજરે ભાળતો તે પ્રેમ છે

 પ્રાત:કાળે આશથી ઉઠાડતો તે પ્રેમ છે

ગોંદ માં લઇ બાળને  સુવાડતો તે પ્રેમ છે

મોતને હસ્તે મુખે સ્વીકારતો તે પ્રેમ છે

સાત સાગર સહેજમાં જે તારતો તે પ્રેમ છે

ભક્તને અમૃતરસ પીવડાવતો તે પ્રેમ છે

સ્વપ્નમાં  આતંક ના વર્તાવતો તે પ્રેમ છે 

સર્જનોને  સૃષ્ટિના  શણગારતો તે પ્રેમ છે 

 

-દિલીપ ગજજર

 14.2.2013

શિશુ પૈગામ દેવા અવતર્યા લાગે Muktak

મુક્તકઃ-
શિશુ પૈગામ દેવા સ્વર્ગથી જો અવતર્યા લાગે
ગઈ નિર્દોષતા નરની બુરા કૃત્યો વધ્યા લાગે
વસંતે જો ચમન સૌ ફૂલથી હર્યાભર્યા લાગે
ખિજામાં જ્યાં જુઓ ત્યાં વૃક્ષથી પર્ણો ખર્યા લાગે
*******
એકાંતમાં જે સુખ મળે તે ક્યાંય ના મળે
તારું જ મનમાં ધ્યાન રહે તે ક્યાંય ના મળે
મનપંખી આપે કેદ ને મુક્તિની પાંખ દે
આનંદ લોકાંતે મળે તે ક્યાંય ના મળે
*******
જીવન વિકાસના માર્ગે ગતિ સ્થગીત ના થાયે
વિષય વિલાસના રસ્તે મતિ ભ્રમીત ના થાયે
નજર તેના તરફ હો ધ્યેયનીષ્ઠાથી જીવન શણગાર
વરસતી સ્નેહ વર્ષાથી કોઈ વંચિત ના થાયે
*******
લેસ્ટરની વાત ક્યાં એ તો લઘુ ગુજરાત છે
આપણું હોવું અહી ક્યાં નાનીસૂની વાત છે
વિશ્વના લોકો અહીં આવી વસે સન્માનથી
સૂર ને સંવાદિતાની કેવી સુંદર ભાત છે
*******

આ જગત સુંદર દિશે તો જાણજો કે પ્યાર છે
આ જીવન સુંદર બને તો જાણજો કે પ્યાર છે
ના મરણ નો ભય રહે તો જાણજો કે પ્યાર છે
ને સ્મરણમાં ‘તું’ રહે તો જાણજો કે પ્યાર છે
વાત જો ખૂટે નહીં તો જાણજો કે પ્યાર છે
રાત જો ટૂંકી પડે તો જાણજો કે પ્યાર છે
દોષ કોઈ ના રહે તો જાણજો કે પ્યાર છે
સ્વલ્પ સંશય ના બચે તો જાણજો કે પ્યાર છે
આંખમાં તેની છબી હો, જાણજો કે પ્યાર છે
હર જગા દેખાય તે તો જાણજો કે પ્યાર છે
-દિલીપ ગજજર

હીમવર્ષા બની અવતર્યા શ્રીહરિ !

Gujarati Snow Poem -Himvarsha Bani Avtarya Shri Hari    -Lotus Budhdha Image DGajjar

ચોતરફથી સ્નો જુઓ વરસી ગયો
તે નહીં ગરજ્યો છતાં વ્યાપી ગયો
પ્રેમ નિષ્કારણ કદી ઘટતો નથી
શુભ્રતા સામ્રાજ્ય તે સ્થાપી ગયો
*******

કલ્પનાની પરી કલ્પનામાં સરી
સ્વપ્નની સુંદરી સ્વપ્નમાં સંચરી

આંખની બારીએ જોયું જગ જ્યાં જરી
હિમવર્ષા બની અવતર્યા શ્રીહરિ

સર્જનોની શું અદ્ભુત કારીગરી !
છે અજબ ને ગજબ તારું જગ ફેક્ટરી

શ્વેતરંગ સૃષ્ટિના ચિત્રમાં ચીતર્યો
સૌ જલન ઠારવા શીત વર્ષા કરી

સ્વર્ગ મારું અહી નર્ક મારું અહી
આ જીવન એવું છે જેવી દૃષ્ટિ કરી

ચારેકોરે ધવલ ઉજ્જવળ રંગ છે
સૃષ્ટિ સુંદર નિહાળી નજર મુજ ઠરી

તાજ્મેહ્લો બધા એક સરખાં અહી
સુખને સગવડ ઘણી તોય ચિંતા નરી

છીછરાં સુખમહી બુદ્ધ ડૂબ્યાં નહી
ધ્યાનસાગરમહીં શાંતિ પામ્યા ખરી

માફ કરજે હું મંદિર નથી આવતો
યાચના કે ફરિયાદ કહે ક્યાં કરી ?

પ્રેમ દેતાં મળે પ્રેમ શંકા નથી
પ્રિયતમ પ્રિયના દિલને જાશે વરી

અવતરી આ ગઝલ મિત્રના સ્નેહથી
સ્નેહથી મિત્રને ગઝ્લ આ મેં ધરી

ચાંદ જેવો સુરજ સાવ શીતળ, દિલીપ
હુંફ લે મેળવી દેહ જાશે ઠરી
દિલીપ ગજજર
I leave you my dream…Osho19 જાન્યુ

વેબજગ સારું અગર વળગણ નથી

વેબજગ સારું અગર વળગણ નથી
ફેસબુક માધ્યમ છે કૈં અડચણ નથી

વ્યર્થ મોહરાઓ ઘણાં ડોકાય જાય

છીંછરી વૃત્તિને કંઈ સગપણ નથી

આંગળીના વેઢા પુરતાં હોય ત્યાં

મિત્રને ગણવાનું કંઈ કારણ નથી

કાવ્યસર્જક્ની પ્રતિભા હાર છે

ચૌર્યવૃત્તિ કોઈ આભૂષણ નથી

શેર કરવું જો કશું સર્જાય તો

વેર કરવાને કશું કારણ નથી

આવ પ્રકૃતિના અંતરવાસમાં

સાવ લીલાછમ  હ્રુદયમાં  રણ નથી

ભોગ આકર્ષણ નો થઈને ના મરુ

હું કવિ છું ભાટ કે ચારણ નથી

ભીડ ના અય્યાશી ના એકાંતમાં

દે વચન મળવાનું, જ્યાં પણબણ નથી

પ્રેમપિયુષનું દિલીપ, તું પાન કર

સંશયોનું આ જગે  મારણ નથી

-દિલીપ ગજજર.૬.જાન્યુ.’૧૩ લેસ્ટર યુ.કે.